Huidige stand
€ 1.068.191,00

Eet smakelijk! (of toch liever niet)

spontaan smikkelen in het verre buitenland leer je na een fikse maagkramp snel af

Eten in het verre buitenland, wie kan als reiziger daarover niet veel verhalen? Ik in ieder geval wel!

De momenten waarop het ergens op een dag verschrikkelijk mis ging met mijn maag- en darmgedrag, kan ik me nog goed herinneren. Ik zal ze hier niet gaan oplepelen, al is de verleiding wel groot. 
Je leert tijdens zo'n inwendige crisis ook je medemens beter kennen. Die keer bij voorbeeld dat ik aan boord van een Chinese luchtvaartmaatschappij enorme buikkramp kreeg en wel zó erg dat ik me uit de riemen wrong en liggend op de grond (en deels in het gangpad) ontspanning zocht. Heen en weer lopende stewardessen stapten tot mijn verbazing over me heen zonder ook maar één keer iets te vragen. Toegegeven, eerst deden ze dat tot mijn geruststelling, want stel je voor dat ze over mijn benen zouden struikelen. Al gauw dacht ik: is er nu niemand die even vraagt: kan ik soms....? 
De keren dat ik de boel ergens heb ondergekotst zijn niet zoveel geweest, gelukig maar. Meestal leidde een "mishap" tot diarree en buikkramp. Door langdurig (enkele dagen) veel water te drinken kwam ik er meestal weer wel bovenop.

Ziekmakers 
Door zulke vervelende momenten ben ik in de loop der jaren wel voorzichtiger geworden met eten. Vooral op straat, op markten en in houtje-touwtje-eetzaaltjes ben ik op mijn hoede. Sowieso geldt voor mij: niet nuttigen wat ongekookt is - salades, ijs zijn beruchte ziekmakers.
Een gevaarlijke kant aan eten is de sociale ervan: je doet het vaak vooral om een ontmoeting te vieren, gastvrijheid te genieten, en eten dat op tafel staat, of drank die is ingeschonken, niet af te slaan. Een argument als "dit kan mijn maag niet verdragen" is dan niet echt sociaal. 
Toen ik voor het eerst naar het verre buitenland ging, het was ergensin 1987 en in de Filippijnen, en daar te gast was in een krottenwijk in Manilla, dacht ik een glas (ongekookt) water niet te kunnen afslaan. Zo gastvrij en vriendelijk was het me voorgezet door de bewoonster van een krotje. 
Een dag later lag ik non-stop op bed en te denken: had ik maar..., had ik maar....

Gestoofde muizen
Toen in Malawi langs de kant van de weg satéstokjes met daaraan gestoofde of gebakken woelmuizen werden verkocht, zijn we direct gestopt om zo'n stokje te kopen en de muisjes op te peuzelen. Niet dus. Alleen fotograaf Jaco Klamer durfde het aan er een hapje van te nemen, maar hij kan het hebben: de wanden van zijn maag en darmen zijn met een laag beton geplamuurd, heb ik al meermalen ontdekt.
De enige keer dat ik iets dergelijks wel naarbinnen heb gewerkt was ergens eind jaren 80, begin jaren 90 in Cambodja. Ik reisde er met Diny van Bruggen, van huisuit kinderarts, maar ook en vooral een doorgewinterde ontwikkelingswerkster. Diny overleed in 2009 op 64-jarige leeftijd.
Onderweg in Cambodja stopten we bij een kraampje om gebraden spin te eten - een lekkernij, verzekerde Diny me. En prompt kreeg ik een saté-stokje in mijn handen geduwd met daaraan een tiental grote spinnen eraan gepriemt - ook nog eens van die harige types. "Niet naar kijken, gewoon opeten", sprak Diny me streng toe. Tja, en als de dokter zoiets zegt dan doe je dat. 
Het was nog lekker ook....
Maar muizen aan een stokje, verkocht door een stelletje jongens uit het dorp? Liever niet.

Wie meer wil weten over het leven en het werk van Diny van Bruggen, die leze haar als autobiografie uitgegeven verzamelde columns, samengesteld door zijzelf en Thea Westerbeek:
"Nog eenmaal over de Brug, mijn leven als arts-ontwikkelingswerker", Boekencentrum, 2008. 

 
Foto's hieronder:
(1) Bij een eetstalletje op het Malawiaanse platteland is net een geslachte geit opgehangen. Geachte klant, kiest u maar.
(2) Niet alleen muizen, ook vis wordt gespietst verkocht.
(3) Nsima, maïspap met wat rijst erbij en wat groente, kip of rundervlees: het dagelijkse menu van de beter gesitueerden in Malawi. 
(4) De muizen-snack in detail.  

   

  

STEUN DE ALLERARMSTEN IN MALAWI
Doneren via de bank? IBAN: NL67 INGB 0002 9707 00 | Apeldoorn
STEUN DE ALLERARMSTEN IN MALAWI
Doneren via de bank? IBAN: NL67 INGB 0002 9707 00 | Apeldoorn

Contact

RD-actie:
055 - 5390 222
Contactpersoon:
Ab Jansen | 06 536 55 651
ajansen@refdag.nl

Doneren

IBANnr: NL67 INGB 0002 9707 00
T.n.v. RD-actie te Apeldoorn.

KvK: 41040291

Voorgaande acties

Nederland - 2020
Moldavië - 2019
India - 2018
Birma - 2017
Uganda - 2016
Kaukasus - 2015
Bangladesh - 2014
Zuid-Sudan - 2013

Jaarlijkse actie van